De VN-klimaatonderhandelingen, die deze week in Bangkok plaatsvinden, zitten nog steeds in een impasse. GroenLinks-Europarlementariër Eickhout volgt de internationale onderhandelingen en is teleurgesteld over het gebrek aan vooruitgang. Het huidige Kyoto-verdrag loopt af in 2012, en landen komen er nog niet uit over er nu een nieuw verdrag moet komen of dat Kyoto verlengd moeten worden.

“Maar het gaat er natuurlijk om hoe we de klimaatcrisis het hooft kunnen bieden”, stelt Eickhout. “We willen de temperatuurstijging van de aarde tot twee graden Celsius beperken, maar we stevenen af op een wereld die vier graden warmer wordt.”

Vorig jaar, in Cancún, Mexico hingen de klimaatonderhandelingen aan een zijden draadje, maar werden er toch enkele stappen gezet. De landen hebben daar beloofd om de komende periode afspraken te maken over hoe het gapende gat tussen belofte en praktijk te dichten.

Eickhout moet namens het Europees Parlement het politieke proces in goede banen leiden om te komen tot een verhoging van het Europese klimaatdoel naar dertig procent minder CO2-uitstoot in 2020. “Europese regeringsleiders hebben zich gecommitteerd aan een maximale temperatuurstijging van de aarde van twee graden Celsius. We zijn het dus verplicht onze duit in het zakje te doen door verhoging van onze klimaatambitie”, aldus Eickhout.

Als lid van de officiële delegatie van het Europees Parlement zal Eickhout eind november afreizen naar Durban in Zuid-Afrika om de volgende klimaattop bij te wonen. Hij was ook aanwezig op de eerdere klimaattoppen in Kopenhagen en Mexico en deed daar uitgebreid verslag van.

Het rapport van Eickhout over verhoging van het Europese klimaatdoel is beschikbaar op de website van het Europees Parlement. (Een uitleg staat in het artikel Eickhout wil Europees klimaatbeleid naar -30% CO2)

Grootschalige teelt van zeewier op zee kan de plantaardige productie wereldwijd verdubbelen. Zulke zeeboerderijen kunnen bijdragen aan de voeding van de groeiende wereldbevolking te voeden. Onderzoekers van Plant Research International werken aan een duurzaam teeltsysteem in zee waarin de eiwitten uit zeewier te benutten zijn als grondstof voor diverse producten.

Zeewieren bevatten een hoog gehalte aan eiwit, zo’n 25 procent van de droge stof, dat ook nog eens van goede kwaliteit is. Deze eiwitten zijn beter verteerbaar dan gangbare plantaardige eiwitten en veroorzaken vrijwel geen allergieën. Dit eiwit kan rechtstreeks dienen als voeding voor mens maar ook als duurzame eiwitbron in veevoer. Denkbaar is ook om het zeewier te gebruiken als hernieuwbare grondstof voor biobrandstof, chemicaliën en diverse andere producten.

Fosfaat benutten
Productie van zeewier op zee biedt nog andere voordelen. Op dit moment spoelt jaarlijks wereldwijd zo’n 30 miljoen ton fosfor van land uit naar zee. Dit wordt veroorzaakt door overmatige bemesting van gewassen. Deze hoeveelheid is meer dan er jaarlijks wordt gewonnen in fosfaatmijnen. Fosfaat is essentieel voor de groei van planten, maar nu al is duidelijk dat de fosfaatvoorraad in de mijnen binnen afzienbare tijd uitgeput raakt. Met de teelt van zeewieren op zee is een deel van de naar zee afgespoelde fosfaat opnieuw te gebruiken. Daarmee draagt de teelt bij aan het beter sluitend maken van de fosfaatkringloop.
De teelt van zeewier is al wel mogelijk, maar gebeurt nog niet op grote schaal en vaak op een manier die de zee aantast. De opgave is nu om de teelt zo op te zetten dat de planten voldoende voedingsstoffen krijgen zonder dat de zee vervuild raakt.

Kleinschalig testen
In Zeeland ligt een testlocatie  zeewierteelt in de Oosterschelde (Schelphoek). Hier testen onze onderzoekers welke zeewieren het beste te telen zijn en welke de meeste potentie hebben om grondstoffen te leveren. Ook zoeken ze uit wat voor teeltsystemen mogelijk zijn. Te denken valt aan lijnen waar de wieren aanhangen of bassins. Voorlopig richten de onderzoekers zich op de teelt van zeewier als eiwitbron voor visvoer. Hebben ze dit onder de knie, dan gaan ze zoeken naar mogelijkheden om zeewier ook anders in te zetten.

Tot slot: wel een vooruitstrevende gedachte en innovatie op gebied van CO2-fixatie, de productie van goedkope eiwitten,  vetzuren,  waterzuivering,  grondstoffen voor de chemie en biobrandstoffen. Genoeg zee, nietwaar?